Η κοινή ευθύνη
Δεν απαιτείται ειδική έρευνα για τον επιμερισμό των ευθυνών για το ναυάγιο του Μουσείου. Απλώς να θυμίσουμε ότι:
α) Αποκλειστικός υπεύθυνος γι’ αυτό το ναυάγιο ο τότε αγαπητός φίλος και μακαρίτης δήμαρχος Λεβαδέων Χρήστος Παλαιολόγος, ο οποίος σε ερώτησή μου γιατί ναυάγησε η διαδικασία της μετατροπής του εργοστασίου Παπαϊωάννου σε Μουσείο πανευρωπαϊκής ιστορικής- επιστημονικής εμβέλειας, μου έδωσε την εξής σιβυλλική και πλήρους ανευθυνότητας και αδιαφορίας απάντηση: «Λόγω έλλειψης διαφάνειας», του απάντησα: «Φίλε Χρήστο, μήπως υπονοείς ότι με την έννοια της αδιαφάνειας χαρακτηρίζεις ως υπεύθυνη την ερίτιμη συμπατριώτισσά μας κυρία Στάικου, η οποία και ανέλαβε την πρωτοβουλία για το Μουσείο ως υπεύθυνη του Πολιτιστικού Τμήματος της Τράπεζας Πειραιώς. Υπέρ της κυρίας Στάικου συνηγορεί και το γεγονός ότι είναι σύζυγος του κυρίου Σάλα, βασικού στελέχους της Τράπεζας Πειραιώς, η οποία είχε αναλάβει την εξ ολοκλήρου χρηματοδότηση της Τράπεζας για το Μουσείο Υδροκίνησης της Λειβαδιάς.
Τέλος μέρος της ευθύνης για το ναυάγιο αυτού του οράματος επιμερίζεται και στον σημερινό αρχιεπίσκοπο και επί των ημερών του Χρήστου Παλαιολόγου μητροπολίτη Θήβας και Λειβαδιάς μακαριότατο Ιερώνυμο ο οποίος όφειλε να επέμβει ex officio για τον τερματισμό του ναυαγίου του Μουσείου διότι ως μητροπολίτης της Λιβαδειάς εφέρετο στα συμβολαιογραφικά έγγραφα για το εργοστάσιο Παπαϊωάννου ως συνυπεύθυνος για το μέλλον του ιστορικού αυτού κτηρίου. Όντως ο Ιερώνυμος βαρύνεται δια της σιωπής του…
Στο ίδιο αυτό κτήριο κατέρρευσε και το παλαιό ξύλινο πάτωμα με ολόκληρο τον μηχανολογικό εξοπλισμό του προπερασμένου αιώνα. Τα μηχανήματα αυτά βυθίστηκαν στην παράχθια λάσπη του ποταμού Έρκυνα. eenshot