Υπάρχουν παιχνίδια που τα θυμάσαι για το θέαμα, τις ευκαιρίες και τις συγκινήσεις τους. Υπάρχουν όμως και εκείνα που, μόλις ακουστεί το τελευταίο σφύριγμα, θέλεις να τα αφήσεις πίσω σου και να κρατήσεις μόνο το αποτέλεσμα. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει η αναμέτρηση του Λεβαδειακού με τον Αστέρα στην Τρίπολη, όπου το τελικό 0-0 άφησε στους Βοιωτούς έναν πολύτιμο βαθμό, αλλά και έναν ακόμη μεγαλύτερο προβληματισμό για την επιθετική τους λειτουργία.
Η ομάδα του Ηλία Χαραλάμπους έφυγε από την αρκαδική πρωτεύουσα με τον βαθμό της ισοπαλίας στις αποσκευές της, διατηρώντας τον Αστέρα σε απόσταση τριών βαθμών. Και σε μια περίοδο που κάθε βαθμός μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός για τη συνέχεια, το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο.
Άλλωστε, ενδεχόμενη ήττα θα δημιουργούσε ακόμη μεγαλύτερη βαθμολογική πίεση, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το πρόγραμμα που ακολουθεί μόνο εύκολο δεν χαρακτηρίζεται.
Ωστόσο, πίσω από τη θετική πλευρά της ισοπαλίας κρύβεται μια πραγματικότητα που δεν επιδέχεται ωραιοποιήσεις: ο Λεβαδειακός συμπλήρωσε οκτώ αγωνιστικές χωρίς να πετύχει γκολ! Ένα αρνητικό ρεκόρ που συνεχίζεται και αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο αγωνιστικό «αγκάθι» για την ομάδα της Λιβαδειάς.
Διαβασμένος στην άμυνα, ακίνδυνος στην επίθεση
Στην Τρίπολη ο Ηλίας Χαραλάμπους παρουσίασε μια ομάδα με σαφή αμυντικό προσανατολισμό, σωστές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών και πειθαρχία στο μεγαλύτερο διάστημα της αναμέτρησης.
Οι ποδοσφαιριστές του Λεβαδειακού κατάφεραν να περιορίσουν τους χώρους δράσης των γηπεδούχων, να ανταποκριθούν στις προσωπικές μονομαχίες και να αποφύγουν τα μεγάλα λάθη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αναζητούσε με επιμονή το γκολ.
Ο Κύπριος τεχνικός διάβασε σωστά τις απαιτήσεις της αναμέτρησης και με τις παρεμβάσεις του από τον πάγκο προσπάθησε να διατηρήσει την ισορροπία της ομάδας του.
Εκείνο, ωστόσο, που έλειψε ήταν η δυνατότητα του Λεβαδειακού να κρατήσει την μπάλα και να αποκτήσει επιθετική παρουσία, ιδιαίτερα μετά το 70ό λεπτό, όταν ο Αστέρας ανέβασε τις γραμμές του και άφησε χώρους στα μετόπισθεν.
Οι Βοιωτοί δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν αυτές τις συνθήκες, ούτε να εκμεταλλευτούν την ταχύτητα του Εμμανουηλίδη, ώστε να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια ουσιαστική αντεπίθεση.
Και αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη αδυναμία του φετινού Λεβαδειακού: μπορεί να αμύνεται οργανωμένα, αλλά δυσκολεύεται αφάνταστα να γίνει απειλητικός.
Είχε τις στιγμές του στο πρώτο ημίχρονο
Το παιχνίδι ξεκίνησε με τις δύο ομάδες να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην τακτική και στις προσωπικές μονομαχίες παρά στη δημιουργία.
Ο Λεβαδειακός ήταν εκείνος που απείλησε πρώτος ουσιαστικά, όταν στο 18ο λεπτό ο Ποπέσκου πραγματοποίησε ωραία ενέργεια και ανάγκασε τον Παπαδόπουλο σε δύσκολη επέμβαση.
Η απάντηση του Αστέρα ήρθε σχεδόν αμέσως. Στο 19′ ο Μακέντα βρέθηκε σε θέση τετ α τετ, χωρίς όμως να καταφέρει να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.
Η συνέχεια χαρακτηρίστηκε από δυνατές μονομαχίες, αρκετά λάθη στη μεσαία γραμμή και περιορισμένες στιγμές ποδοσφαιρικής ποιότητας.
Στο 42′ ο Μπαρτόλο εκτέλεσε φάουλ χωρίς να βρει στόχο, ενώ στο 44′ ο Κωστή επιχείρησε σουτ που πέρασε λίγο έξω από την εστία των γηπεδούχων.
Το 0-0 του ημιχρόνου αποτύπωνε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα ενός αγώνα στον οποίο καμία ομάδα δεν είχε καταφέρει να επιβάλει ολοκληρωτικά τον ρυθμό της.
Ο Αστέρας πίεσε, ο Λεβαδειακός άντεξε
Στην επανάληψη οι γηπεδούχοι ανέλαβαν περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες, αναζητώντας το γκολ που θα τους έδινε το προβάδισμα.
Στο 63′ ο Έντερ επιχείρησε σουτ που πέρασε άουτ, ενώ έξι λεπτά αργότερα ο Μπαρτόλο δεν κατάφερε επίσης να βρει στόχο.
Όσο περνούσε η ώρα, ο Λεβαδειακός υποχωρούσε περισσότερο στο δικό του μισό, δίνοντας προτεραιότητα στη διαφύλαξη του μηδενός.
Στο 84′ οι προσπάθειες των Κουρμπέλη και Μπουζούκη σταμάτησαν πάνω σε σώματα αμυντικών, ενώ στις καθυστερήσεις οι γηπεδούχοι συνέχισαν να ψάχνουν το πολυπόθητο γκολ.
Ο Ελιασί αντέδρασε σωστά στο τακουνάκι του Ρικαρντίνιο στο 92′, ενώ οι υπόλοιπες προσπάθειες των παικτών του Αστέρα δεν βρήκαν στόχο.
Και ενώ όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα ολοκληρωνόταν χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις, το πραγματικό θρίλερ είχε φυλαχτεί για το τέλος.
Το VAR τον κράτησε όρθιο στο 94′
Στο 94ο λεπτό οι καρδιές των φίλων του Λεβαδειακού πήγαν να σπάσουν.
Έπειτα από εκτέλεση φάουλ του Μπαρτόλο και συνέχεια της φάσης από τον Ρικαρντίνιο, ο Καλτσάς βρέθηκε στην κατάλληλη θέση και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Ελιασί.
Οι ποδοσφαιριστές του Αστέρα ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς, θεωρώντας ότι είχαν πετύχει το γκολ της νίκης στην τελευταία ουσιαστικά στιγμή της αναμέτρησης.
Όμως η φάση εξετάστηκε μέσω VAR και το τέρμα ακυρώθηκε για χέρι του Καλτσά.
Ακολούθησαν έντονες διαμαρτυρίες από την πλευρά των Αρκάδων, νεύρα και σπρωξίματα μεταξύ ποδοσφαιριστών, με το φινάλε να αποκτά ένταση που έλειπε από το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα.
Για τον Λεβαδειακό, πάντως, η απόφαση αυτή αποδείχθηκε καθοριστική. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκε από το χείλος μιας οδυνηρής ήττας να πανηγυρίζει έναν βαθμό που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος στη συνέχεια.
Οκτώ αγώνες χωρίς γκολ: Το καμπανάκι χτυπά δυνατά
Το μεγαλύτερο ζήτημα για τον Λεβαδειακό δεν είναι ασφαλώς η ισοπαλία στην Τρίπολη. Είναι ότι η ομάδα εξακολουθεί να αναζητά το πρώτο της γκολ στο πρωτάθλημα, έχοντας πλέον συμπληρώσει οκτώ αγωνιστικές επιθετικής αφλογιστίας.
Όσο καλή κι αν είναι η αμυντική οργάνωση, όσο αποτελεσματικά κι αν λειτουργεί η ανασταλτική γραμμή, μια ομάδα δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά στο μηδέν της άμυνας για να πετύχει τους στόχους της.
Ο Ηλίας Χαραλάμπους καλείται να βρει λύσεις και μάλιστα άμεσα. Να δώσει μεγαλύτερη επιθετική αυτοπεποίθηση στους ποδοσφαιριστές του, να βελτιώσει την ανάπτυξη από τη μεσαία γραμμή και να δημιουργήσει περισσότερες καταστάσεις μέσα στην αντίπαλη περιοχή.
Δεν αρκεί πλέον να μη δέχεται γκολ ο Λεβαδειακός. Πρέπει επιτέλους να αρχίσει και να σκοράρει.
Γιατί οι ισοπαλίες μπορούν να προσφέρουν βαθμολογικές ανάσες, αλλά οι νίκες είναι εκείνες που αλλάζουν πραγματικά την πορεία μιας ομάδας.
Πέντε αγωνιστικές που θα κρίνουν πολλά
Μπροστά στον Λεβαδειακό βρίσκεται μια ιδιαίτερα απαιτητική πεντάδα αγώνων μέχρι την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου.
Η αρχή γίνεται την επόμενη Κυριακή, στις 17:00, με την εντός έδρας αναμέτρηση απέναντι στον Άρη. Ακολουθούν η εκτός έδρας δοκιμασία με την ΑΕΚ, η υποδοχή του Ατρομήτου και οι δύο συνεχόμενες έξοδοι απέναντι σε ΟΦΗ και Καλαμάτα.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που δεν αφήνει πολλά περιθώρια εφησυχασμού και απαιτεί από την ομάδα της Λιβαδειάς μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, περισσότερη τόλμη και, κυρίως, βαθμολογική συγκομιδή.
Ο βαθμός στην Τρίπολη έχει τη σημασία του. Όμως για να αποκτήσει πραγματική αξία, θα πρέπει να συνοδευτεί από θετικά αποτελέσματα στα παιχνίδια που ακολουθούν.
Τώρα χρειάζεται και η δύναμη της εξέδρας
Η αναμέτρηση με τον Άρη αποτελεί την αμέσως επόμενη μεγάλη πρόκληση για τον Λεβαδειακό.
Σε αυτή τη δύσκολη καμπή, η παρουσία των φιλάθλων μπορεί να αποτελέσει σημαντικό σύμμαχο στην προσπάθεια των ποδοσφαιριστών να αφήσουν πίσω τους το αρνητικό σερί.
Ο κόσμος της Λιβαδειάς γνωρίζει καλά τι σημαίνει να στηρίζεις την ομάδα σου όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα περιμένεις. Και τώρα είναι μια από εκείνες τις στιγμές που η εξέδρα μπορεί να δώσει την επιπλέον ώθηση.
Ο Λεβαδειακός επέστρεψε από την Τρίπολη χωρίς ήττα, αλλά και χωρίς γκολ. Κράτησε τον βαθμό, κράτησε την απόσταση από τον Αστέρα, κράτησε ζωντανή την προσπάθειά του.
Εκείνο που δεν μπορεί να συνεχίσει να κρατά είναι το μηδέν στην επίθεση. Γιατί ο χρόνος περνά, οι αγωνιστικές λιγοστεύουν και το γκολ από ζητούμενο έχει μετατραπεί πλέον σε επιτακτική ανάγκη.
ΑΣΤΕΡΑΣ: Παπαδόπουλος, Χρυσόπουλος, Μπρόρσον, Λάσκαρης (74′ Καλτσάς), Μέντες (87′ Γκέζος), Γκονζάλες (74′ Μπουζούκης), Κουρμπέλης, Κώτσιρας, Παπακανέλλος (63′ Ορόθκο), Μακέντα (87′ Ρικαρντίνιο) και Μπαρτόλο.
ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ: Ελιασί, Βήχος, Τσιβελεκίδης (46′ Φίλων), Λιάγκας, Κορνέζος, Μανθάτης, Εντιαγέ, Κωστή (84′ Σουτ), Ποπέσκου (64′ Εμμανουηλίδης), Ούρσι (46′ Βρακάς) και Οζέγκοβιτς.