Κάθε χρόνο, τέτοιες ημέρες, χιλιάδες σπίτια στην Ελλάδα ζουν την ίδια ένταση. Η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής μετατρέπεται σε μια στιγμή που, για πολλούς, μοιάζει να κρίνει το μέλλον μιας ολόκληρης ζωής. Άλλοι πανηγυρίζουν, άλλοι απογοητεύονται και κάποιοι νιώθουν ότι το όνειρό τους χάθηκε μέσα σε έναν αριθμό.
Είναι όμως πράγματι έτσι;
Η επιτυχία στις Πανελλαδικές αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική κατάκτηση. Είναι η επιβράβευση πολύχρονου κόπου, ατελείωτων ωρών διαβάσματος, θυσιών των μαθητών αλλά και των οικογενειών τους. Αξίζει σε κάθε νέο που πέτυχε τον στόχο του ένα μεγάλο «μπράβο».
Όμως, το ίδιο μεγάλο «μπράβο» αξίζει και σε εκείνους που προσπάθησαν, αλλά δεν είδαν το όνομά τους στη σχολή που ονειρεύονταν. Γιατί η προσπάθεια δεν μετριέται μόνο με το αποτέλεσμα. Μετριέται με τη διαδρομή, την επιμονή και την ωριμότητα που αποκτά κανείς μέσα από αυτήν.
Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, έχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τις Πανελλαδικές σαν τη μοναδική ευκαιρία επιτυχίας. Σαν να υπάρχει μία μόνο πόρτα προς το μέλλον και, αν αυτή κλείσει, όλα τελειώνουν. Είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος που μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας.
Στους γονείς αναλογεί ίσως η πιο δύσκολη αποστολή. Να συγκρατήσουν τη δική τους αγωνία και να μη μετατρέψουν το αποτέλεσμα σε μέτρο αξίας του παιδιού τους. Να θυμούνται ότι απέναντί τους δεν έχουν έναν βαθμό ή μια σχολή, αλλά έναν νέο άνθρωπο που χρειάζεται στήριξη, εμπιστοσύνη και αγάπη περισσότερο από ποτέ.
Η απογοήτευση είναι ανθρώπινη. Δεν πρέπει όμως να γίνει ετικέτα. Οι νέοι οφείλουν να γνωρίζουν ότι οι δρόμοι προς την προσωπική και επαγγελματική καταξίωση είναι πολλοί. Πανεπιστήμια, ΣΑΕΚ, νέες ειδικότητες, δεύτερες ευκαιρίες, ακόμη και μια διαφορετική επιλογή από αυτή που είχαν αρχικά σχεδιάσει μπορούν να οδηγήσουν σε μια επιτυχημένη πορεία. Η αγορά εργασίας αλλάζει με ταχύτητα και οι δεξιότητες, η διάθεση για συνεχή μάθηση και η εργατικότητα αποδεικνύονται συχνά σημαντικότερες από τον τίτλο μιας σχολής.
Ας μην ξεχνάμε και κάτι ακόμη. Κάθε χρόνο συναντάμε ανθρώπους που δεν πέρασαν ποτέ στη σχολή που ήθελαν, αλλά διακρίθηκαν στον χώρο τους. Όπως και αποφοίτους περιζήτητων σχολών που δεν κατάφεραν ποτέ να αξιοποιήσουν το πτυχίο τους. Η ζωή δεν ακολουθεί πάντα τις προβλέψεις ενός μηχανογραφικού δελτίου.
Σήμερα, λοιπόν, ας αφήσουμε τους πανηγυρισμούς να ανήκουν σε όσους πέτυχαν και ας σταθούμε διακριτικά δίπλα σε όσους στεναχωρήθηκαν. Κυρίως, όμως, ας στείλουμε σε όλα τα παιδιά το ίδιο μήνυμα: η αξία τους δεν μετριέται από μια βάση εισαγωγής ούτε από μια σχολή.
Οι Πανελλαδικές είναι ένας σημαντικός σταθμός. Δεν είναι, όμως, ο τελικός προορισμός. Η ζωή γράφει τις πιο όμορφες ιστορίες πολύ μετά την ανακοίνωση των βάσεων.