Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε η κηδεία του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή και προπονητή – Πλήθος κόσμου και παλιοί συμπαίκτες του έδωσαν το τελευταίο «αντίο» στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα.
Βαρύ ήταν το κλίμα στη Λιβαδειά, όπου συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι του αθλητισμού και πλήθος πολιτών συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τον Τάκη Γκώνια, τον παλαίμαχο διεθνή ποδοσφαιριστή και προπονητή που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, ύστερα από γενναία μάχη με την ασθένεια.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα, με την παρουσία ανθρώπων που συνδέθηκαν μαζί του τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική του πορεία. Η συγκίνηση ήταν διάχυτη, καθώς ο Τάκης Γκώνιας υπήρξε μια ξεχωριστή προσωπικότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφήνοντας το αποτύπωμά του τόσο μέσα στους αγωνιστικούς χώρους όσο και αργότερα στους πάγκους των ομάδων.
Το τελευταίο «αντίο» είπαν στον εκλιπόντα πρώην συμπαίκτες του, άνθρωποι που μοιράστηκαν μαζί του σπουδαίες ποδοσφαιρικές στιγμές, αλλά και εκπρόσωποι του αθλητικού κόσμου. Ανάμεσά τους ήταν ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Λεβαδειακός, Γιάννης Κομπότης, ο οποίος διατηρούσε στενούς δεσμούς με τον Τάκη Γκώνια και την πορεία του στον σύλλογο που αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καριέρα του.
Στην κηδεία παρέστησαν επίσης οι παλαίμαχοι διεθνείς ποδοσφαιριστές Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, Ντανιέλ Μπατίστα και Γιάννης Μανιάτης, τιμώντας τη μνήμη ενός ανθρώπου με τον οποίο συνδέθηκαν μέσα από το ποδόσφαιρο. Παρών ήταν ακόμη ο πρώην γιατρός του Ολυμπιακού, Χρήστος Δάρας, ο οποίος είχε χειρουργήσει τον Τάκη Γκώνια μετά το σοβαρό τροχαίο ατύχημα που είχε το 1996, ενώ το «παρών» έδωσε και ο επιχειρηματίας Αργύρης Παπαργυρόπουλος.
Η απώλειά του προκάλεσε έντονη συγκίνηση στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, καθώς ο Τάκης Γκώνιας υπηρέτησε το άθλημα με συνέπεια και πάθος για περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Ως ποδοσφαιριστής ξεχώρισε για την αγωνιστικότητα, το ήθος και την ποδοσφαιρική του ποιότητα, πραγματοποιώντας σημαντική καριέρα σε Ελλάδα και εξωτερικό.
Κατά τη διάρκεια της πορείας του φόρεσε τη φανέλα του Λεβαδειακού, του Ολυμπιακού – σε δύο διαφορετικές περιόδους –, του Ηρακλή, του Πανηλειακού και του Πανιωνίου, ενώ αγωνίστηκε και εκτός συνόρων με τη Σπόρτινγκ Χιχόν στην Ισπανία, καθώς και στις ιταλικές Μεσίνα και Κροτόνε, αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες που σημάδεψαν την ποδοσφαιρική του διαδρομή.
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής του καριέρας ακολούθησε τον δρόμο της προπονητικής, υπηρετώντας αρκετές ομάδες της χώρας. Ξεχώρισε για τη σύγχρονη ποδοσφαιρική του φιλοσοφία, δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και στη δημιουργία ομάδων με αγωνιστική ταυτότητα, κερδίζοντας την εκτίμηση παικτών και συνεργατών.
Όσοι τον γνώρισαν μιλούν για έναν άνθρωπο με ισχυρή προσωπικότητα, αυθεντικότητα και αφοσίωση στο ποδόσφαιρο. Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στα αποδυτήρια, ενώ διακρινόταν για την ευθύτητα του χαρακτήρα του και τη διάθεσή του να μεταδώσει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του στις νεότερες γενιές.
Ο πρόωρος χαμός του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένειά του, στους φίλους του και στην ποδοσφαιρική κοινότητα. Η Λιβαδειά, μια πόλη με την ο
ποία συνδέθηκε όσο λίγοι, τον αποχαιρέτησε με σεβασμό και συγκίνηση, ενώ το ελληνικό ποδόσφαιρο αποχαιρέτησε έναν άνθρωπο που τίμησε τη φανέλα κάθε ομάδας που υπηρέτησε και άφησε πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη ήθους, εργατικότητας και αγάπης για το άθλημα.
Το τελευταίο χειροκρότημα στον Τάκη Γκώνια δεν ήταν μόνο ένας φόρος τιμής στην ποδοσφαιρική του διαδρομή, αλλά και μια αναγνώριση της ανθρώπινης παρουσίας του, που θα μείνει ζωντανή στη μνήμη όσων είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν και να συμπορευτούν μαζί του.