Η νύχτα της Αθήνας ανήκει στον Ολυμπιακό. Δεκατρία χρόνια μετά το τελευταίο του ευρωπαϊκό τρόπαιο, η ομάδα του Πειραιά επέστρεψε στον θρόνο της Euroleague, κατακτώντας το τέταρτο αστέρι της ιστορίας της με μια νίκη που θα μείνει ανεξίτηλη στη μνήμη των φίλων του συλλόγου. Το 92-85 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στον μεγάλο τελικό του Telekom Center Athens δεν ήταν απλώς ένα αποτέλεσμα· ήταν η επιβράβευση μιας ολόκληρης διαδρομής.
Ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα δεν σήκωσε απλώς το τρόπαιο. Κυριάρχησε σε ολόκληρη τη σεζόν, επιβεβαίωσε κάθε προγνωστικό και «έσπασε» ακόμη και την παράδοση που ήθελε την πρώτη ομάδα της regular season να λυγίζει πριν από την κορυφή. Με απολογισμό 31 νίκες και 12 ήττες, οι «ερυθρόλευκοι» απέδειξαν ότι ήταν η πιο πλήρης ομάδα της Ευρώπης.
Από τη Ρώμη του 1997 και τις μυθικές βραδιές σε Κωνσταντινούπολη και Λονδίνο το 2012 και το 2013, μέχρι την Αθήνα του 2026, ο Ολυμπιακός συνεχίζει να χτίζει έναν ευρωπαϊκό θρύλο με συνέπεια, μέταλλο και χαρακτήρα.
Ο τελικός είχε όλα όσα χαρακτηρίζουν μια μεγάλη μάχη. Η Ρεάλ μπήκε δυνατά και έφτασε ακόμη και στο +12 στην πρώτη περίοδο, δείχνοντας ότι παρά τις σημαντικές απουσίες των Ταβάρες, Γκαρούμπα και Λεν, παρέμενε μια ομάδα με τεράστια ποιότητα και εμπειρία. Ο ασταμάτητος Τρέι Λάιλς κράτησε σχεδόν μόνος του τη «βασίλισσα» όρθια με 24 πόντους και πέντε τρίποντα, ενώ ο Μάριο Χεζόνια πρόσθεσε 19 πόντους.
Όμως ο Ολυμπιακός είχε περισσότερες λύσεις, μεγαλύτερη ένταση και κυρίως καθαρό μυαλό στις κρίσιμες στιγμές. Στην τελευταία περίοδο οι παίκτες του Μπαρτζώκα έπαιξαν μπάσκετ πρωταθλητή. Με επιμέρους σκορ 31-20, έσφιξαν την άμυνα, κυριάρχησαν στα ριμπάουντ και «έπνιξαν» τη Ρεάλ με την ενέργεια και την αποφασιστικότητά τους.
Ο Εβάν Φουρνιέ υπέγραψε τη βραδιά με εμφάνιση MVP, τελειώνοντας τον αγώνα με 20 πόντους και μεγάλα σουτ όταν η μπάλα «έκαιγε». Ο Άλεκ Πίτερς αποτέλεσε ξανά το υπόδειγμα σταθερότητας με 16 πόντους και 7 ριμπάουντ, ενώ ο Σάσα Βεζένκοφ, ακόμη και χωρίς να βρεθεί στα γνωστά επιθετικά του στάνταρ, πρόσφερε πολύτιμες λύσεις με 12 πόντους και 4 ριμπάουντ. Καθοριστικός και ο Τόμας Ουόκαπ, που έδωσε ρυθμό, άμυνα και 10 σημαντικούς πόντους.
Το στοιχείο που έγειρε οριστικά την πλάστιγγα ήταν η απόλυτη κυριαρχία στα ριμπάουντ. Οι Πειραιώτες μάζεψαν 42 έναντι μόλις 26 της Ρεάλ, ελέγχοντας τον ρυθμό και χαρίζοντας στον εαυτό τους δεύτερες επιθέσεις στα πιο κρίσιμα σημεία του τελικού.
Η επιτυχία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς όσα προηγήθηκαν. Βελιγράδι, Κάουνας, Βερολίνο, Άμπου Ντάμπι. Τέσσερα συνεχόμενα Final Four που άφησαν πληγές και απογοήτευση. Στην πέμπτη συνεχόμενη παρουσία του όμως, ο Ολυμπιακός λύγισε κάθε αμφιβολία και ανέβηκε ξανά στην κορυφή της Ευρώπης.
Για τον Γιώργο Μπαρτζώκα, αυτή η βραδιά είχε και προσωπική διάσταση. Ο Έλληνας τεχνικός κατέκτησε τη δεύτερη Euroleague της καριέρας του μετά το 2013, περνώντας πλέον δίπλα στον Δημήτρη Ιτούδη στη λίστα των Ελλήνων προπονητών με δύο ευρωπαϊκά στέμματα.
Ιστορική ήταν η βραδιά και για τον Κώστα Παπανικολάου. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού έγινε ο μοναδικός παίκτης που έχει κατακτήσει τρεις Euroleague με τα ερυθρόλευκα, ενώ στον τελικό έγραψε ακόμη ένα ρεκόρ, ξεκινώντας βασικός για 360ή φορά στη διοργάνωση — επίδοση κορυφαία στην ιστορία της Euroleague.
Ξεχωριστή θέση στη χρυσή σελίδα του 2026 έχει και ο Σάσα Βεζένκοφ. Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού έγινε μόλις ο δεύτερος παίκτης στην ιστορία που συνδυάζει τίτλο Euroleague, MVP σεζόν, MVP Final Four και τίτλο πρώτου σκόρερ της διοργάνωσης, ακολουθώντας το επίτευγμα του Νάντο Ντε Κολό από τη σεζόν 2015-16.
Και κάπως έτσι, η Αθήνα έγινε το σκηνικό της απόλυτης επιστροφής. Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε μόνο ένα τρόπαιο. Επανέφερε μια ολόκληρη γενιά φιλάθλων στο όνειρο, επιβεβαίωσε ότι ανήκει στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ και απέδειξε ότι οι μεγάλες ομάδες δεν χάνονται ποτέ. Απλώς περιμένουν τη στιγμή τους για να ξαναγράψουν ιστορία.
Τα δεκάλεπτα: 19-26, 46-44, 61-65, 92-85
Διαιτητές: Ράντοβιτς (Κροατία), Λότερμοζερ (Γερμανία), Λάτισεβς (Λετονία)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιώργος Μπαρτζώκας): Ουόκαπ 10 (2), Ουόρντ 7 (1), Βεζένκοφ 12 (1), Παπανικολάου, Ντόρσεϊ 1, Πίτερς 16 (1), Μιλουτίνοφ 8, Τζόσεφ 5 (1), Χολ 4, ΜακΚίσικ 5 (1), Τζόουνς 4, Φουρνιέ 20 (3)
ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ (Σέρτζιο Σκαριόλο): Λάιλς 24 (5), Αμπάλδε 9 (3), Καμπάτσο 5, Οκέκε, Χεζόνια 19 (2), Μαλεντόν 8 (1), Ντεκ 4, Γιουλ 3 (1), Φελίθ 13 (1)
VP του Final Four ο Εβάν Φουρνιέ
Ο Γάλλος γκαρντ του Ολυμπιακού στο διήμερο του Final Four έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις, κατακτώντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του θεσμού.
Ο Εβάν Φουρνιέ ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του Final Four της Euroleague. Ο Γάλλος γκαρντ στον τελικό είχε 20 πόντους με 21 πόντους στο σύστημα αξιολόγησης. Αντίστοιχα, στον ημιτελικό με τη Φενέρμπαχτσε ο Φουρνιέ είχε 10 πόντους, 4 ριμπάουντ και 4 ασίστ, όντας και εκεί ένας από τους διακριθέντες. Ο Ολυμπιακός κατάφερε να επικρατήσει με 92-85 της Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό του Final Four του Telekom Center Athens”, καθώς είχε πολλές λύσεις από ολόκληρο το “ερυθρόλευκο” σύνολο.
Οι τροπαιούχοι
1958: ΑSK ΡΙΓΑ
1959: ASK ΡΙΓΑ
1960: ASK ΡΙΓΑ
1961: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
1962: ΝΤΙΝΑΜΟ ΤΙΦΛΙΔΑΣ
1963: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
1964: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1965: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1966: ΣΙΜΕΝΤΑΛ ΜΙΛΑΝΟ
1967: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1968: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1969: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
1970: ΙΝΙΣ ΒΑΡΕΖΕ
1971: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
1972: ΙΝΙΣ ΒΑΡΕΖΕ
1973: ΙΝΙΣ ΒΑΡΕΖΕ
1974: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1975: ΙΝΙΣ ΒΑΡΕΖΕ
1976: ΜΟΜΠΙΛΤΖΙΡΤΖΙ ΒΑΡΕΖΕ
1977: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
1978: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1979: ΜΠΟΣΝΑ ΣΑΡΑΓΕΒΟ
1980: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1981: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
1982: ΣΚΟΥΙΜΠ ΚΑΝΤΟΥ
1983: ΦΟΡΝΤ ΚΑΝΤΟΥ
1984: ΜΠΑΝΚΟΡΟΜΑ
1985: ΤΣΙΜΠΟΝΑ ΖΑΓΚΡΕΜΠ
1986: ΤΣΙΜΠΟΝΑ ΖΑΓΚΡΕΜΠ
1987: ΤΡΕΙΣΕΡ ΜΙΛΑΝΟ
1988: ΤΡΕΙΣΕΡ ΜΙΛΑΝΟ
1989: ΓΙΟΥΓΚΟΠΛΑΣΤΙΚΑ
1990: ΓΙΟΥΓΚΟΠΛΑΣΤΙΚΑ ΣΠΛΙΤ
1991: ΠΟΠ 84
1992: ΠΑΡΤΙΖΑΝ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΥ
1993: ΛΙΜΟΖ
1994: ΜΠΑΝΤΑΛΟΝΑ
1995: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
1996: ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ
1997: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
1998: ΚΙΝΤΕΡ ΜΠΟΛΟΝΙΑ
1999: ΖΑΛΓΚΙΡΙΣ ΚΑΟΥΝΑΣ
2000: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2001: ΚΙΝΤΕΡ ΜΠΟΛΟΝΙΑ
2001: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ (Σουπρολίγκα)
2002: ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ
2003: ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ
2004: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
2005: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
2006: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
2007: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2008: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
2009: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2010: ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ
2011: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2012: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2013: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
2014: ΜΑΚΑΜΠΙ ΤΕΛ ΑΒΙΒ
2015: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
2016: TΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
2017: ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ
2018: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
2019: ΤΣΣΚΑ ΜΟΣΧΑΣ
2020: –
2021: ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ ΕΦΕΣ
2022: ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ ΕΦΕΣ
2023: ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ
2024: ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ
2025: ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ
2026: ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
- Τη σεζόν 2019-20 δεν διεξήχθη φάιναλ φορ λόγω της πανδημίας του κορονοϊού