Σαν να μην πέρασε μία ημέρα από τότε που ο ασκητής του Στειρίου, ο Όσιος Λουκάς, το 953 μ.Χ., παρέδιδε το πνεύμα του στα ουράνια σκηνώματα, αφήνοντας πίσω του ανεξίτηλο το αποτύπωμα της αγιότητάς του. Πλήθος κόσμου είχε τότε συρρεύσει για να λάβει την ευχή του και να αντικρίσει για τελευταία φορά την αγιασμένη μορφή του, χαράσσοντάς την βαθιά στην ψυχή του.
Όπως τότε, έτσι και σήμερα. Στις 6 και 7 Φεβρουαρίου 2026, χιλιάδες πιστοί κατέκλυσαν την περιώνυμη Ιερά Βυζαντινή Μονή του Οσίου Λουκά στο Στείρι, για να προσκυνήσουν το Τίμιο Λείψανό του – πολύτιμη ευλογία, στήριγμα και παρηγοριά για τον λαό – και να συμμετάσχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 1073 ετών από την κοίμησή του.
Το εσπέρας της Παρασκευής 6 Φεβρουαρίου τελέστηκε στο Καθολικό της Μονής ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου και συγχοροστατούντων του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεωργίου και του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ταλαντίου κ. Θεολόγου, πλαισιωμένων από κληρικούς της επαρχίας και άλλων Μητροπόλεων.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, ο οποίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Οσίου Λουκά, στην ιστορική διαδρομή και τη μοναδική καλλιτεχνική αξία της Μονής, που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας ακτινοβολίας. Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης κ. Γεώργιος ευχαρίστησε τους Αρχιερείς, τις τοπικές αρχές και το πλήθος των πιστών, απευθύνοντας παράλληλα θερμές ευχές για την 18η επέτειο από την εκλογή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Ακολούθησε Ιερά Αγρυπνία στον Ιερό Ναό της Παναγίας, τον οποίο είχε αρχίσει να οικοδομεί ο ίδιος ο Όσιος κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής του, προσδίδοντας στη νύχτα κατανυκτικό χαρακτήρα και πνευματική ανάταση.
Το πρωί του Σαββάτου 7 Φεβρουαρίου τελέστηκαν ο Όρθρος και η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στο Καθολικό της Μονής, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Γεωργίου και συνιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ταλαντίου κ. Θεολόγου. Στο κήρυγμά του, ο Θεοφιλέστατος ανέδειξε την αγιότητα του Οσίου, τη διαχρονικότητα της παρουσίας του και τη σημασία της Μονής, που αγιάστηκε από τη ζωή και την άσκησή του.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στη συμπλήρωση 40 ετών από την επάνοδο, το 1986, του Ιερού Λειψάνου του Οσίου Λουκά από τη Βενετία – όπου βρισκόταν για περισσότερα από 500 χρόνια – στο φυσικό του χώρο, γεγονός που αποτελεί κορυφαίο σταθμό στη νεότερη ιστορία της Μονής.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, το Ιερό Λείψανο μεταφέρθηκε από το κέντρο του Καθολικού, όπου είχε τεθεί προς προσκύνηση, στη μόνιμη λάρνακά του, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και ευλάβειας.
Τις ιερές ακολουθίες πλαισίωσαν χοροί ιεροψαλτών με επικεφαλής τον Πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Λεβαδείας κ. Ηλία Στάθη, τον Πρωτοψάλτη του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Λεβαδείας κ. Γεώργιο Φρέσσα, καθώς και μοναχούς της Ιεράς Μονής Μακαριωτίσσης.
Από το απόγευμα της παραμονής έως και το βράδυ της κυριωνύμου ημέρας, ο κόσμος προσέρχονταν αδιάκοπα για να προσκυνήσει το Τίμιο Λείψανο του Οσίου Λουκά. Έτσι, 1073 χρόνια μετά την κοίμησή του, η παρουσία του παραμένει ζωντανή, φωτεινή και παρηγορητική, επιβεβαιώνοντας πως για τους Αγίους της Εκκλησίας «χρόνια πολλά» σημαίνει, πράγματι, «ως ημέρα μία».