Και όμως, στην Ελλάδα του 2025, οι ηλικιωμένοι δεν γιορτάζουν – αγωνίζονται να επιβιώσουν
Η 1η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, θα έπρεπε να αποτελεί ημέρα τιμής, ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης προς τους ανθρώπους που συνέβαλαν με τον κόπο μιας ζωής στην πρόοδο της κοινωνίας μας.
Κι όμως, στην Ελλάδα του 2025, δεν πρόκειται για γιορτή. Οι ηλικιωμένοι της πατρίδας μας δεν απολαμβάνουν τους καρπούς των κόπων τους – αντίθετα, αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωση.
Με συντάξεις που δεν επαρκούν ούτε για τα στοιχειώδη, με ανεπαρκή ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, παλεύουν να καλύψουν βασικές ανάγκες: τροφή, φάρμακα, θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα. Οι επιπτώσεις της διαρκούς οικονομικής πίεσης, της ενεργειακής κρίσης και των ανεπαρκών πολιτικών κοινωνικής πρόνοιας έχουν αφήσει χιλιάδες ηλικιωμένους στην απομόνωση, την ανασφάλεια και την απόγνωση.
Η Πολιτεία οφείλει άμεσα να δώσει ουσιαστικές και δίκαιες λύσεις:
- Αξιοπρεπείς συντάξεις, που να καλύπτουν το αυτονόητο κόστος ζωής.
- Επαναφορά και μόνιμη κατοχύρωση της 13ης σύνταξης, ως ελάχιστη πράξη αναγνώρισης.
- Πλήρη πρόσβαση σε ποιοτική δημόσια υγειονομική περίθαλψη, με επαρκή στελέχωση και εξοπλισμό.
- Μέτρα προστασίας από την ενεργειακή και οικονομική κρίση, με ειδικές πρόνοιες για τα ευάλωτα νοικοκυριά.
Η κοινωνική δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη δεν είναι απλές λέξεις – είναι βασικοί πυλώνες της δημοκρατίας. Η φροντίδα για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας αποτελεί δείκτη πολιτισμού και κοινωνικής συνοχής. Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη και πρόοδο όταν οι γονείς και οι παππούδες μας βιώνουν καθημερινά την εγκατάλειψη και την ανασφάλεια.
Η φωνή τους πρέπει να ακουστεί. Και η ευθύνη όλων μας – πολιτείας και κοινωνίας – είναι να διασφαλίσουμε την προστασία, την αξιοπρέπεια και την ποιότητα ζωής που δικαιούνται.
Γιώτα Πούλου
Ανεξάρτητη Βουλευτής Βοιωτίας
Μέλος του Κινήματος Δημοκρατίας