Την αγανάκτηση των κατοίκων των Βαγίων έχει προκαλέσει η συνεχιζόμενη δυσλειτουργία του δικτύου ύδρευσης, με αποτέλεσμα τη συχνή στέρηση νερού, ενός βασικού και αδιαπραγμάτευτου δημόσιου αγαθού. Το πρόβλημα δεν είναι καινούριο. Αντίθετα, έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν, όπως επισημαίνει σε άρθρο του ο κ. Σταμάτης Χαλβατζής, με τίτλο «Δίκτυο υδροδότησης Βαγίων: Διαχρονικές οι ευθύνες».
Στο άρθρο του, ο κ. Χαλβατζής θέτει προ των ευθυνών τους τόσο τους νυν διαχειριστές του δικτύου, όσο και τις προηγούμενες Δημοτικές Αρχές, που είτε από αμέλεια είτε από αδιαφορία επέτρεψαν το πρόβλημα να γιγαντωθεί.
Από τον Δήμο Θηβαίων στη ΔΕΥΑΘ
Μέχρι τα τέλη του 2018, η ευθύνη διαχείρισης και συντήρησης του δικτύου ανήκε στον Δήμο Θηβαίων. Σύμφωνα με το άρθρο, εκείνη η περίοδος χαρακτηρίστηκε από έλλειψη ελέγχου, ανεπαρκή συντήρηση, και ανοχή σε καταναλώσεις χωρίς αντισταθμιστική πληρωμή, παρόλο που οι υπηρεσίες ύδρευσης είναι εκ του νόμου ανταποδοτικές.
Το 2019, η ευθύνη μεταβιβάστηκε στην ΔΕΥΑΘ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θηβαίων) με απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου. Όμως, όπως τονίζει ο κ. Χαλβατζής, η μετάβαση αυτή έγινε χωρίς κατάλληλη προετοιμασία, καθώς η ΔΕΥΑΘ δεν διέθετε τον αναγκαίο εξοπλισμό και προσωπικό για να ανταποκριθεί στο μέγεθος και στη φύση του προβλήματος.
Αντιπολίτευση και τοπικοί φορείς είχαν προειδοποιήσει
Παρά τις προειδοποιήσεις της τότε αντιπολίτευσης, καθώς και παρεμβάσεις τοπικών παραγόντων από τα Βάγια, οι ενστάσεις τους αγνοήθηκαν, σύμφωνα με το άρθρο, οδηγώντας τη δημοτική επιχείρηση σε μια μοιραία πορεία διαχείρισης κρίσης, με τους πολίτες να πληρώνουν το τίμημα.
Το νερό ως δικαίωμα και όχι ως προνόμιο
Ο κ. Χαλβατζής χαρακτηρίζει το νερό “πηγή ζωής” και θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό, και επισημαίνει ότι η στέρηση του αποτελεί σοβαρή διοικητική παράλειψη και εν δυνάμει ποινικά κολάσιμη πράξη. Δεν διστάζει να ζητήσει ανάληψη ευθυνών από όλους, τόσο θεσμικά όσο και προσωπικά, καθώς – όπως γράφει – οι μόνοι που δεν ευθύνονται είναι οι συνεπείς καταναλωτές, οι οποίοι καταβάλλουν τα τέλη και απαιτούν τη στοιχειώδη παροχή καθαρού και επαρκούς νερού.
Έκκληση για λύση και διαφάνεια
Το άρθρο καταλήγει με έκκληση για λύσεις, πολιτική βούληση και συνεργασία όλων των εμπλεκομένων, ώστε να σταματήσει ο φαύλος κύκλος παραπόνων και αδράνειας.
Η κατάσταση στα Βάγια αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πώς τα χρόνια προβλήματα υποδομής και διοικητικής αδυναμίας μπορούν να γίνουν χρόνιες πληγές στην καθημερινότητα των πολιτών. Και η αποκατάστασή τους απαιτεί αλήθεια, ευθύνη και προγραμματισμό – όχι μόνο υποσχέσεις.