Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την ανανέωση των υφιστάμενων κυρώσεων κατά της Ρωσίας για ακόμη έξι μήνες, όπως γνωστοποίησαν διπλωματικές πηγές στο Γαλλικό Πρακτορείο. Η απόφαση αυτή, που λήφθηκε στο πλαίσιο της συνόδου κορυφής των 27 στις Βρυξέλλες, διατηρεί το ισχύον καθεστώς οικονομικής πίεσης προς τη Μόσχα, δύο και πλέον χρόνια μετά την εισβολή στην Ουκρανία.
Από το 2022, η ΕΕ έχει υιοθετήσει 17 πακέτα κυρώσεων κατά της Ρωσίας, τα οποία ωστόσο χρειάζονται ομόφωνη ανανέωση κάθε έξι μήνες. Η Ουγγαρία, που διατηρεί στενές σχέσεις με το Κρεμλίνο, έχει επανειλημμένα αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο άρνησης, αλλά τελικά δεν μπλόκαρε την ανανέωση αυτή τη φορά.
Αντιδράσεις και εμπόδια στην 18η δέσμη
Παράλληλα, οι 27 συζήτησαν το νέο –18ο κατά σειρά– πακέτο κυρώσεων που προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία, καθώς η Σλοβακία άσκησε βέτο. Ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο ζητά εγγυήσεις για την ασφάλεια του εφοδιασμού της χώρας του με φυσικό αέριο, καθώς η πρόταση προβλέπει σταδιακή απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο έως το 2027.
Το πετρέλαιο και οι «σκιώδεις» μεταφορές
Στο πλαίσιο της 18ης δέσμης, προτάθηκε επίσης η μείωση του πλαφόν στην τιμή του ρωσικού πετρελαίου από τα 60 στα 45 δολάρια ανά βαρέλι. Ωστόσο, με τις τιμές της αγοράς να παραμένουν υψηλότερες, η πρόταση δεν θεωρείται άμεσα εφαρμόσιμη. Παρά τα μέτρα, η Ρωσία έχει δημιουργήσει στόλο «φαντασμάτων» δεξαμενόπλοιων – άνω των 500 – που παρακάμπτουν τις κυρώσεις, με την ΕΕ να προτείνει την προσθήκη ακόμη 70 πλοίων στη μαύρη λίστα.
Επέκταση κυρώσεων σε τράπεζες και τρίτες χώρες
Οι Βρυξέλλες εξετάζουν επίσης την προσθήκη 22 ακόμη ρωσικών τραπεζών στον κατάλογο αποκλεισμού από το σύστημα SWIFT, ενώ στο στόχαστρο βρίσκονται και εταιρείες τρίτων χωρών – κυρίως κινεζικές – που φέρονται να ενισχύουν τη ρωσική πολεμική μηχανή παρακάμπτοντας τα περιοριστικά μέτρα.
Το μέλλον των κυρώσεων παραμένει αβέβαιο
Η πορεία των κυρώσεων φαίνεται πως εξαρτάται όλο και περισσότερο από εσωτερικές πολιτικές ισορροπίες και εθνικά συμφέροντα εντός της ΕΕ. Αν και υπάρχει κοινή στρατηγική για την οικονομική απομόνωση της Ρωσίας, οι ενεργειακές ανάγκες και οι διπλωματικοί ελιγμοί κρατών-μελών συνεχίζουν να δοκιμάζουν τη συνοχή της Ένωσης.