Ο Χρήστος Μπότσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θήβα. Είναι φοιτητής του τμήματος φιλολογίας του Ρεθύμνου. Από πολύ νωρίς όμως, αγάπησε το τραγούδι. Έχει κάνει μαθήματα φωνητικής με τη Νόνα Βουδούρη κι έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια φωνητικής και ερμηνείας της Νατάσσας Μποφίλιου, του Θέμη Καραμουρατίδη κ.ά.
Το 2018 κυκλοφόρησε σε επανεκτέλεση το τραγούδι με τίτλο Μαύρα Γιασεμιά σε μουσική του Γιώργου Σταυριανού και στίχους της Μυρτώς Κοντοβά και το 2021 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Σήκωσε νοτιά» της Λίνας Δημοπούλου και του Γιώργου Κυριάκου.
Με αφορμή την παρθενική του εμφάνιση στη γενέτειρά του, στις 31 Αυγούστου, στο θέατρο Μοσχοποδίου, μας παραχώρησε μια από καρδιάς συνέντευξη για να τον γνωρίσουμε καλύτερα.
Χρήστο, θεωρείσαι ένας νέος και πολλά υποσχόμενος καλλιτέχνης. Πως προέκυψε η μουσική στη ζωή σου;
Καταρχάς, σ ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία. Αν κι είναι κλισέ η φράση, νομίζω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου παιδί. Στα μαθητικά μου χρόνια άρχισα την φωνητική και παράλληλα άρχισα δειλά-δειλά να συμμετέχω στη θεατρική ομάδα της Θήβας, το Θηβαικό Πειραματικό Θέατρο (ΘΗΠΕΘΕ). Όλα ήρθαν στην ώρα τους και παράλληλα με πολύ προσωπική δουλειά. Δεν σταμάτησα ποτέ να μελετώ και να συνεχίζω αυτό το ατελείωτο ταξίδι που ονομάζεται “Μουσική”.
Έχει πρόσφατα κυκλοφορήσει το νέο σου cd singe με τίτλο «Ανδρονίκη». Πως νιώθεις;
Η Ανδρονίκη είναι ένα τραγούδι που το “γνώρισα” σε μια θεατρική παράσταση του Λάζαρου του Παπαδόπουλου στην εφηβεία μου. Τότε θυμάμαι είχα συγκλονιστεί με τον στίχο του. Μου πήρε αρκετά χρόνια, να “μπω μέσα”, να τον κατανοήσω. Έπειτα, με όλο αυτό που ζούμε, τη βία, πρωτίστως στις γυναίκες αλλά και στους άνδρες, την πατριαρχεία και τις γυναικοκτονίες, δεν γινόταν να μην πάρω θέση. Κι επειδή θέση έπαιρνα ανέκαθεν, θέλω να το κάνω πια και μέσα από την τέχνη μου. Αυτές τις σκέψεις τις κατέθεσα στον ενορχηστρωτή του τραγουδιού, τον αγαπημένο φίλο κι εξαιρετικά ταλαντούχο Νίκο Μερτζάνο και το αποτέλεσμα είναι αυτό. Να πούμε εδώ πως επρόκειτο για ένα παραδοσιακό τραγούδι της Κύπρου, αγνώστου στιχουργού και συνθέτη.
Θεωρώ ότι με το ομώνυμο τραγούδι Ανδρονίκη, θέλεις να περάσεις στον κόσμο ένα μήνυμα. Ποιο είναι αυτό;
Το ανήκειν. Μας έμαθαν να ανήκουμε στους γονείς μας, στους συντρόφους μας, στον εργοδότη, σ’ όποιον…
Και δεν μιλάω εδώ μόνο για την άμεση βία κι όλα αυτά που βλέπουμε να συμβαίνουν δίπλα μας και που το επιτρέψαμε καθώς δεν πήραμε θέση.
Αλλά, για την έμμεση συμπεριφορά ανθρώπων που αποδεχόμαστε.
Οι γυναικοκτονίες – γιατί αυτό το όνομα έχουν – όλο ένα και πληθαίνουν.
Πρέπει να σταματήσουμε να σωπαίνουμε.
Ήρθε η ώρα να αλλάξει πια αυτή η βίαιη και σαθρή κοινωνία που ζούμε.
Δεν ανήκουμε σε κανέναν κι η όποιας μορφής βία είναι καταδικαστέα.
Τις προσεχείς ημέρες, στα πλαίσια του φεστιβάλ Πινδάρεια 2022, εμφανίζεσαι για πρώτη φορά στη γενέτειρά σου, σε μια μουσική παράσταση με τίτλο «Σήκωσε Νοτιά». Πες μας δυο λόγια για την παράσταση.
Δεν ξέρετε πόσο χαρά έχω. Αποφάσισα το ταξίδι μου να ξεκινήσει από τον τόπο που μεγάλωσα, που αγαπώ, που με στήριξε και με στηρίζει σε κάθε μου βήμα. Η παράσταση “Σήκωσε Νοτιά ” είναι γεμάτη τραγούδια που αγαπάμε κι έχει πέρα από ερωτικό, κοινωνικό μήνυμα.
Την επιμέλεια την υπογράφει ο Αλέξανδρος Κούρος και δεν θα πω τίποτε περισσότερο, θα χαρούμε να σας δούμε εκεί στις 31 Αυγούστου, στο θέατρο Μοσχοποδίου.
Τι επιδιώκεις να προσφέρεις στον κόσμο, μέσα από τα live που οργανώνεις;
Η ένωση. Είναι ο λόγος που τραγουδάω. Για μένα δεν υπάρχει κοινό. Είναι υποχρέωση μας να γινόμαστε ένα. Ο θεατής αυτό που μου έχει δείξει η μέχρι τώρα πορεία μου, έχει ανάγκη να εκφραστεί. Να ξεφύγει από την ρουτίνα του, να οδηγηθεί μαζί μας σ αυτό το μεγάλο που δημιουργείται εκείνη την στιγμή.
Μαζί λοιπόν με τον ακροατή, θέλω να πηγαίνουμε ένα σκαλοπάτι κάθε φορά ψηλότερα.
Θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας κάποιες ξεχωριστές συνεργασίες που έχεις στο ενεργητικό σου;
Θα πω για τα σεμινάρια ερμηνείας της Νατάσσας Μποφίλιου και του Θέμη Καραμουρατίδη. Τρία χρόνια εκτός ότι διδάχθηκα σημαντικά πράγματα για το ελληνικό τραγούδι και την προσέγγιση του, έμαθα τι σημαίνει καλλιτέχνης άνθρωπος.
Είναι απίστευτοι άνθρωποι με όλη τη σημασία της λέξης και δεν είναι τυχαία η θέση που έχουν στην ελληνική δισκογραφία.
Τους αξίζει.
Πως νιώθεις όταν εμφανίζεσαι στη σκηνή;
Πάντοτε πριν ανέβω έχω άγχος. Νομίζω ότι δεν θα θυμάμαι τίποτε. Είναι μέχρι να πατήσεις το πόδι σου στη σκηνή. Εκεί όλα έπειτα πάνε μόνα τους. Δεν ξέρω είναι μαγικό αυτό που δημιουργείται. Εγώ τρελαίνομαι όποτε τραγουδάω. Τελειώνω και νιώθω άδειος πάντα.
Αν και ο covid δεν μας επιτρέπει να θέτουμε μακρινούς στόχους, ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Έχεις
Να τραγουδάω σίγουρα. Γιατί δεν είναι τίποτε δεδομένο όπως φάνηκε, κι ήμασταν από τους κλάδους που είχαμε σοβαρά προβλήματα.
Παράλληλα, ετοιμάζω δισκογραφικά πράγματα που εύχομαι να καταφέρουμε να κυκλοφορήσουν εντός του έτους.
Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία, σας περιμένουμε όλους στη συναυλία μας και να ευχηθώ υγεία και χαμόγελα σε όλους.
Να τραγουδάμε αδέρφια!