Το φαινόμενο της αυξανόμενης παρουσίας αγριόχοιρων σε κατοικημένες περιοχές δεν είναι απλώς μια «παράξενη εικόνα» ή ένα «τοπικό παράδοξο». Είναι μια προειδοποίηση – και όπως κάθε προειδοποίηση, αν την αγνοήσουμε, θα εξελιχθεί σε κρίση.
Η απόφαση του Δασαρχείου Λιβαδειάς να προχωρήσει σε συνεργεία δίωξης και σε απαγόρευση χορήγησης τροφής σε αγριόχοιρους και ημίαιμους χοίρους, δεν είναι ούτε υπερβολή, ούτε αυστηρότητα. Είναι απαραίτητο μέτρο προστασίας για μια κοινωνία που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζε τα αγρίμια του δάσους μόνο στις παροιμίες.
Πίσω από κάθε περιστατικό διέλευσης αγριόχοιρων στον αστικό ιστό, κρύβεται ένα περίπλοκο οικολογικό και κοινωνικό πρόβλημα:
– Η άναρχη επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
– Η μείωση των φυσικών ενδιαιτημάτων.
– Η απερίσκεπτη ανθρώπινη παρέμβαση, ακόμα και με “καλή πρόθεση”, όπως η σίτιση.
– Και, βέβαια, η παντελής έλλειψη παιδείας γύρω από τη συμβίωση με τη φύση.
Η εφημερίδα μας στηρίζει τις συντονισμένες ενέργειες των αρχών, αλλά ταυτόχρονα απευθύνει έκκληση προς όλους τους πολίτες: το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με κυνηγετικά όπλα, αλλά κυρίως με επίγνωση. Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία – αν συνεχίσουμε να πετάμε σκουπίδια σε ανοιχτούς χώρους, να «ταΐζουμε» άγρια ζώα σαν να πρόκειται για κατοικίδια ή να αδιαφορούμε για τις επιπτώσεις των πράξεών μας – τότε θα είμαστε συνυπεύθυνοι για ό,τι ακολουθήσει.
Ο αγριόχοιρος δεν ευθύνεται που μπήκε στην πόλη. Η πόλη μπήκε στο δάσος. Κι αυτό δεν είναι πρόβλημα του αγριόχοιρου – είναι πρόβλημα δικό μας.
Αν θέλουμε να ζήσουμε σε μια ασφαλή, πολιτισμένη και περιβαλλοντικά ισορροπημένη κοινωνία, ας σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε τα συμπτώματα και ας αρχίσουμε να θεραπεύουμε τις αιτίες.